باورش برات سخت شاید باشه...

شاید اصلا برای من اینجوری بوده باشه...

بعد شونزده سال زندگی با مادرت،هنوز همدیگر رو نمیفهمیم...نه اینکه بد باشیم...نه...نمیفهمیم...

الان توی روابط با نرس هام هم همینجوریه...صبح تا شب با هم کار میکنیم...ولی هر لحظه ممکنه که بزنیم بهم...هم رو درک نکنیم...

زندگی درعین سادگی ،پیچیده است...

دوباره برای چندمین بار فیلم "به همین سادگی" رو دیدم....الان که بچه هامون دونفر شدن ، برام بیشتر ملموستر شده...برای تشکر از "تو" همین بغض و عشقی که ازش خبر نداری ، برام تسکین دهنده تر هست....

شاید الان برای چندمین شب متوالی باشه که برای دندون در اوردنه مهسا درست نخوابیده باشی...

بغل و هم خوابی با همسر،فرزند هم جزو نعمات هست...

که الکی الکی میبینی دیگه نداری...دوری کلافه میکنه ....